تبليغاتX
نامه های من به پسرم
به پسر نازنینم و گل نازش

غنچه از خواب پريد

             و گلي تازه به دنيا آمد 

                       خار خنديد و به گل گفت سلام         

و جوابي نشنيد

               خار رنجيد ولي هيچ نگفت

ساعتي چند گذشت

گل چه زيبا شده بود         

             دست بي رحمي آمد نزديك

                                گل سراسيمه زه وحشت افسرد

ليك آن خار در آن دست خليد

                                  و گل از مرگ رهيد

صبح فردا رسيد خار با شبنمي از خواب پريد گل صميمانه به او گفت سلام….

نوشته شده توسط مادر خانومی در چهارشنبه بیست و هشتم شهریور 1386 ساعت 12:15 | لینک ثابت |